بهبود روش اجزاي محدود بسط يافته در آناليز مسائل ترك با توليد مجدد شبكه

روش اجزاي محدود بسط‌يافته يكي از تكنيك‌هاي بسيار مؤثر براي مدل‌سازي مسائل داراي ترك مي‌باشد. در اين روش باتوجه به استفاده از توابع غني‌سازي براي مدل‌كردن ناپيوستگي ميدان جابه‌جايي، ديگر ترك به‌صورت يك ماهيت هندسي مدل نمي‌شود و نيازي نمي‌باشد كه شبكۀ اجزاي محدود در هر مرحله مسير ترك را دنبال كند. ولي مشكل اساسي در اين روش عدم كنترل برروي ميزان خطاي حل عددي مي‌باشد. به اين منظور به‌كمك روش توليد مجدد شبكۀ تطابقي، در مواردي كه خطاي حل بيش از حد قابل قبول است، شبكۀ اجزاي محدود مجدداً توليد مي‌شود و مسئله با شبكۀ جديد حل مي‌شود تا بتوان به دقت مطلوب دست يافت. اين توليد مجدد شبكه كاملاً مستقل از دنبال كردن مسير ترك مي‌باشد و ممكن است در چند مرحله از رشد ترك، مسئله با يك شبكۀ يكسان حل شود. الگوريتم ذكرشده باعث مي‌شود كه بدون مشكلات دنبال كردن مسير ترك، دقت حل نيز در حد مطلوبي باقي بماند. پارامتر ضريب شدت تنش كه نقش كليدي در تعيين مسير رشد ترك دارد، با كمك روش تركيبي محاسبه شده‌است و بهبود قابل توجهي در دقت محاسبۀ عددي اين پارامتر مشاهده شده‌است.