تأثير استفاده از نانوسيليس بر بهبود خصوصيات مهندسي خاك هاي مارني اصلاح‌شده با آهك

خاك هاي مارني از خاك هاي مسئله دار هستند كه در صورت قرار گرفتن در معرض جريان آب به‌سهولت فرسايش مي يابند و مشكلاتي را در پايداري بستر پروژه هاي عمراني ايجاد مي نمايند. يكي از روش هاي اصلاح شيميايي خاك استفاده از مواد افزودني مانند آهك، سيمان و نانوذرات است. در پژوهش حاضر تأثير افزودن نانوسيليس بر عملكرد آهك در بهبود خصوصيات مهندسي خاك هاي مارني و تشكيل تركيبات جديد ناشي از فرايند تثبيت بررسي شده‌است. در اين راستا پس از تعيين خصوصيات ژئوتكنيكي خاك مارن، بهبود ويژگي هاي مهندسي نمونه هاي تثبيت‌شده با درصدهاي مختلف آهك شكفته و نانوسيليس بعد از پايان دورۀ عمل آوري از طريق انجام آزمايش هاي مختلف مكانيكي (حدود اتربرگ، دانه‌بندي، رسوب و مقاومت فشاري محدودنشده (UCS)) و ريزساختاري (pH، پراش اشعۀ ايكس (XRD)) تجزيه‌و‌تحليل شد. براساس نتايج پژوهش حاضر حضور نانوسيليس در سيستم خاك مارني آهك، منجر به افزايش فعاليت هاي پوزولاني و رشد نانوساختارهاي هيدرات سيليكات كلسيم (C-S-H) و هيدرات آلومينات كلسيم (C-A-H) و توزيع يكنواخت اين نانوساختارها مي شود. هم‌چنين مقاومت فشاري نمونه هاي اصلاح‌شده با تركيب نانوسيليس و آهك متناسب با افزايش مادۀ افزودني نانوسيليس روند كاملاً صعودي دارد. براساس نتايج پژوهش حاضر خصوصيات مهندسي خاك هاي مارني در نمونۀ اصلاح‌شده با 6% آهك و 1% نانوسيليس، ميزان مقاومت فشاري در 7 روز اول به kg/cm^2 18.45 افزايش يافته و نسبت‌به نمونۀ مرجع مقاومت فشاري 18 برابر افزايش يافته‌است