تأثير آموزش مبتني بر مغز در ميزان يادگيري و آمادگي زباني نوآموزان دوره پيش‌دبستاني

هدف پژوهش حاضر، تعيين تأثير آموزش مبتني بر مغز بر ميزان يادگيري و آمادگي زباني نوآموزان پيش‌دبستاني بوده است. اين پژوهش به روش شبه آزمايشي و با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا شد. جامعه آماري شامل همه نوآموزان دوره پيش‌دبستاني شهر تبريز است. آزمودني‌هاي 40 نوآموز بودند كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل (دو كلاس 20 نفره) قرار گرفتند. به مربي گروه آزمايش طي 9 جلسه و به اولياي نوآموزان طي دو جلسه آموزش مبتني بر مغز آموزش داده شد. محيط يادگيري بر اساس مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر مغز (نور، تغذيه، اكسيژن، رنگ، موسيقي و آب) تغيير يافت. سپس در گروه آزمايش، آموزش‌ها با توجه به اصول برنامه درسي مبتني بر مغز به مدت 4 ماه ارائه شد. براي هر دو گروه پيش‌آزمون و پس‌آزموني با توجه به محتواي فعاليت‌هاي در نظر گرفته شده در دوره پيش‌دبستاني اجرا شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از آزمون كوواريانس و تي (t) تحليل شد. يافته‌ها حاكي از آن بود كه آموزش مبتني بر مغز بر افزايش ميزان يادگيري و پايداري يادگيري و نيز آمادگي زباني آنان تأثير معني‌دار دارد.