نقش پديدههاي ژئومورفولوژي در برقراري امنيت و دفاع از مرزهاي شمال شرق(مطالعه موردي: لطفآباد، ياقول، نوخندان و باجگيران)

مرزهاي بين المللي مهم‌ترين عامل جدايي يك كشور از كشور همسايه خود مي‌باشند. از مسائل عمده‌اي كه كشورها از گذشته تا به امروز با آن روبه‌رو بوده‌اند و تمام قواي خود را براي حفظ و برقراري آن به كار مي‌بردند، دفاع و امنيت در درون كشورشان در مواجهه و تهاجم بيگانگان در محدوده نوار مرزي بوده است. در برقراري امنيت و دفاع از مرزهاي يك مرز و بوم عوارض جغرافيايي طبيعي و انساني مختلفي نقش بسزايي دارند، كه در اين ميان مي‌توان به عوارض و پديده‌هاي طبيعي به‌ويژه لند فرم‌هاي (پديده) ژئومورفولوژيكي اشاره نمود. بنابراين با توجّه به رابطه متقابل جغرافيا و امنيت، اين پژوهش قصد دارد تا تأثير لند فرم‌هاي (پديده) ژئومورفولوژيكي در برقراري امنيت و دفاع از مرزهاي شمال شرق را مورد بررسي قرار دهد. پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازلحاظ روش تحليلي- توصيفي است، و جمع‌آوري اطلاعات از طريق منابع كتابخانه‌اي، و برداشت‌هاي ميداني، بررسي عكس‌هاي هوايي و تصاوير بوده است. نتايج اين تحقيق نشان داد كه شرق محدوده مطالعاتي (لطف‌آباد)، به دليل ميدان آتش وسيع نمي‌تواند به جهت امنيتي و دفاعي مناسب باشد، غرب محدوده مطالعاتي (شمال غرب نوخندان و باجگيران) به جهت تنوع كمتر عوارض ژئومورفولوژيكي و ساير فاكتورهاي ذكرشده در يافته‌هاي پژوهش نمي‌توانند مناسب باشند، لذا تنها مكان مناسب در اين محدوده به جهت امنيتي و دفاعي مركز محدوده مطالعاتي (نوخندان)، با دارا بودن بيشتر تنوع ژئومورفولوژيكي و منطبق بودن نوار مرزي در اين محدوده با خط‌الرأس‌هاي كوهستاني مي‌تواند نقش بسزايي در شكل‌گيري امنيت و دفاع در اين محدوده داشته باشد.