سنجش مناطق شهري بر اساس توزيع كاربري هاي خدمات شهري و اثرات آن در توزيع فضايي جمعيت(مطالعه موردي: مناطق شهر مرند)

ميزان و چگونگي توزيع كاربري‌ها و خدمات شهري مي‌تواند نقش مؤثري در جابه‌جايي فضايي جمعيت و تغييرات جمعيتي در مناطق شهري داشته باشد و از آنجا كه يكي از معيارهاي توسعه‌ي پايدار شهري توجه به توزيع متوازن جمعيت است، لذا توزيع خدمات و كاربري‌هاي شهري بايد به گونه‌اي باشد كه عدالت فضايي را برقرار نمايد. در اين پژوهش به صورت موردي مناطق شهر مرند در ارتباط با 12 نوع خدمات و كاربري شهري مورد بررسي قرار گرفته است. اهداف اين مقاله شامل بررسي توزيع خدمات و كاربري‌ها در بين مناطق شهر مرند و رتبه‌بندي اين مناطق بر اساس سرانه‌هاي موجود و همچنين شناسايي روند تعادل جمعيتي در مناطق شهر و شناخت اثرات توزيع خدمات در بر هم خوردن تعادل جمعيتي مناطق مي‌باشد. براي دسترسي به هدف اول از مدل‌هاي VIKOR و SAW و مدل تلفيقي كپ لند استفاده شده است و براي بررسي هدف دوم مدل اسپيرمن مورد استفاده قرار گرفته است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد توزيع خدمات و كاربري‌ها در مناطق شهر مرند به صورت متعادل توزيع نشده است و نتايج هر سه مدل ويكور، ساو و مدل كپ لند نشان مي‌دهد مناطق 1 و 3 در برخورداري از خدمات رتبه‌هاي اول و دوم را دارا مي‌باشند و منطقه 5 در رتبه آخر قرار دارد و با مقايسه اين نتايج با نتايج مدل اسپيرمن مشخص مي‌شود ارتباطي بين پراكنش جمعيت و توزيع سرانه‌ها در مناطق شهر مرند وجود ندارد.