رمان به مثابه رسانه گونه‌شناسي رمان‌هاي تاثيرگذار بعد از كودتاي 28 مرداد تا بهمن 57

«رمان به مثابه رسانه: گونه‌شناسي رمان‌هاي تاثيرگذار بعد از كودتاي ۲۸ مرداد تا بهمن ۵۷» پژوهشي در عرصه مطالعات بين‌رشته‌اي علوم ارتباطات و ادبيات داستاني است كه به تفسير كاركردهاي رسانه‌اي رمان مي‌پردازد و بيانگر نقش رسانه‌اي رمان در آگاهي‌بخشي، ايجاد فرصتي براي گذران اوقات فراغت، گريز از واقعيت‌هاي دردناك زندگي با پناه بردن به داستان، لذت هنري، تفسير هستي و زندگي اجتماعي و ... است؛ رمان، لاجرم متن ادبي است كه در آن به طور اجتناب‌ناپذيري، رد پاي ايدوئولوژي به چشم مي‌خورد و همچنين منطق آن همسو با منطق اجتماعي است، از اين رو واقعيت داستاني، خواه‌ناخواه متأثر از واقعيت‌هاست، براي تحليل اين موضوع در پژوهش پيش‌رو 11 نويسنده، منتقد و روزنامه‌نگارادبي، سيزده رمان تاثيرگذار بعد از كودتاي 28 مرداد را انتخاب كردند. انتخاب اين آثار به اين علت است كه فضاي اجتماعي اين دوره تأثير عميقي بر ادبيات به جا گذاشت، يكي از علل اقبال عمومي به رمان، بسته‌شدن راه‌هاي ارتباطي و مكالمه فرهنگي اجتماعي است، به گونه‌اي كه رمان در قامت رسانه جانشين، جاي خالي مطبوعات منتقد را پر كرده و انديشه پيشروترين قشرهاي طبقه متوسط ايران را درباره قانون، توسعه، اصلاحات ديني و فرهنگي مطرح كرده است. البته هدف از اين پژوهش انكار اهميت فرم رمان و صحه گذاشتن بر ادبيات ايدئولوژي‌گرا نيست، بلكه تطبيق ويژگي‌ها، معيارهاي هويت بخش و كاركرد اجتماعي رمان و رسانه با سه روش تحليل محتواي كيفي، مصاحبه عمقي و تحليل منابع كتابخانه‌اي است.