ساخت، تحليل عاملي و هنجاريابي آزمون طلاق عاطفي

هدف اين مطالعه ساخت، هنجاريابي و شناسايي عوامل زيربنايي پرسشنامه طلاق عاطفي است. جامعه آماري اين تحقيق، شامل مردان و زنان عادي و متقاضي طلاق استان بوشهر بود. حجم گروه نمونه 1312 نفر بود كه 1001 نفر گروه عادي و 311 نفر گروه متقاضي طلاق بودند. 501 پرسشنامه براي تحليل عاملي اكتشافي و 500 عدد براي تحليل عامل تأييدي تحليل شد. گروه نمونه به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. روش تجزيه و تحليل يافته‌ها همبستگي، تحليل عاملي اكتشافي، تاييدي و تحليل واريانس چند متغيره است. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي انريچ فورز و اولسون (1989)، ميل به طلاق روزلت و همكاران (1986) و بي‌ثباتي ازدواج ادواردز و همكاران (1987) است. نتايج به روش تحليل عامل اكتشافي 9 عامل را به عنوان عوامل اصلي طلاق عاطفي شناسايي كرد. همبستگي اين پرسشنامه با پرسشنامه‌ ميل به طلاق 0/59و سطح معناداري P 0/001 و با پرسشنامه بي ثباتي ازدواج 0/62 و سطح معناداري P 0/001 بيانگر روايي همزمان بود. هم چنين روايي افتراقي اين پرسشنامه با پرسشنامه هاي انريچ فورز، اولسون و همكاران 1998 گرفته شد كه حاكي از روايي مناسب آن است. نتايج آلفاي كرونباخ كل سؤالات 0/95 به دست آمد. با توجه به ويژگيهاي روان سنجي مناسب، اين آزمون را مي توان ابزاري مناسب به منظور بررسي طلاق عاطفي در مردان و زنان در نظر گرفت كه اين زمينه ساز بررسيهاي دقيقتر در حوزه هاي مرتبط است.