مقايسه اثربخشي رويكردهاي زوج درماني گاتمن و هيجان‌محور بر سازگاري زوجها در خانواده

An Investigation and Analysis of the Role of Initial Maladaptive Schemas and Negative Perfectionism in Predicting Emotional Divorce among Couples

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي دو رويكرد زوج درماني گاتمن و هيجان‌محور بر بهبود سازگاري زوجها در خانواده انجام شد كه در پژوهشهاي جديد در جهان اثربخشي معناداري بر بهبود سازگاري زوجها داشته ­است. سازگاري زوجها يكي از مهمترين عوامل در سلامت و شادكامي زندگي آنان در خانواده است. طرح پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون ـ پس آزمون ـ پيگيري با گروه گواه است. 48 نفر (24 زوج) مراجعه‌كننده به درمانگاه­هاي مشاوره آموزش و پرورش شهر تهران به شيوه نمونه­گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه آزمايش گاتمن (8 زوج ـ 16 نفر) و هيجان­محور (8 زوج ـ 16 نفر) و يك گروه گواه (8 زوج ـ 16 نفر) تقسيم شدند. هر يك از گروه­هاي زوج­درماني گاتمن و هيجان­محور، تحت ده جلسه درماني و گروه گواه در ليست انتظار قرار گرفتند. براي سنجش ميزان سازگاري زناشويي از پرسشنامه اسپانير (1976) استفاده شد. داده­ ها با استفاده از آزمون­ تحليل واريانس آميخته تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه در مرحله پيش ­آزمون ـ پس ­آزمون زوج­درماني با رويكرد گاتمن نسبت به رويكرد هيجان‌محور داراي اثربخشي بيشتري در افزايش ميزان سازگاري زوجها است. به علاوه در مرحله پس­آزمون ـ پيگيري تفاوت معناداري مشاهده نشد (05/0< P) كه بيانگر پايداري تغييرات مداخله است. از اين رو براساس يافته­ هاي پژوهش مي­توان گفت كه رويكرد درماني گاتمن، الگويي اثربخش در بهبود تعارضات زوجها است و مي­تواند به عنوان يكي از روشهاي درماني و يا آموزشي در برنامه ­هاي زوج درماني به كار برده شود.