اثر دو سطح پروتئين خوراك آغازين و شير مصرفي بر عملكرد، فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي و نرخ عبور در دستگاه گوارش گوساله‌هاي هلشتاين

امروزه، اهميت تغذيه كمي و كيفي گوساله‌ها، براي تحريك مصرف كافي خوراك آغازين به‌منظور توسعه‌ي شكمبه و دست‌يابي به وزن مناسب از شيرگيري در زمان مطلوب و همچنين كاهش هزينه ها مدنظر مي باشد. بنابراين، پژوهش حاضر به‌منظور بررسي اثرات سطوح پروتئين خوراك آغازين و مقدار شير مصرفي، بر عملكرد و فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي در گوساله‌هاي نر شيرخوار هلشتاين انجام شد. بدين منظور 40 رأس گوساله‌ي نر تازه متولدشده، به مدت 75 روز مورد پژوهش قرار گرفتند. گوساله‌ها بعد از 3 روز تغذيه با آغوز، به‌طور كاملاً تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. گروه اول 10 درصد وزن بدنشان و گروه دوم 7 درصد وزن بدنشان با شير تغذيه شدند. اين دو گروه دوباره به دو زيرگروه ديگر تقسيم شدند. يك زيرگروه با خوراك آغازين حاوي 17 درصد پروتئين و ديگري با 20 درصد پروتئين تغذيه شدند. دسترسي گوساله‌ها به خوراك آغازين و آب به‌صورت آزاد بود. به شير مصرفي نوبت صبح همه‌ي گوساله‌ها،‌ 2 گرم پروبيوتيك شامل: پروبيوتيك‌ باكتريايي (‌پروتكسين شامل هفت گونه باكتري و دو گونه قارچ) و‌ ‌غير ‌باكتريايي (‌مخمر ساكارومايسس سرويزيه) اضافه شد. نمونه‌گيري‌ از مايع شكمبه، در 30، 60 و 75 روزگي انجام شد. مقدار مصرف خوراك و وزن گوساله‌ها به ترتيب به‌صورت روزانه و هفتگي اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد مصرف خوراك، افزايش وزن روزانه، ضريب تبديل خوراك، قابليت هضم ظاهري مواد مغذي و pH مايع شكمبه تحت تأثير مقدار شير مصرفي و سطوح پروتئين خوراك قرار نگرفت. مصرف خوراك و افزايش وزن روزانه، به‌ ترتيب در كل دوره و قبل از شيرگيري با افزايش سن افزايش و معني‌دار‌ بود. قبل از شيرگيري، ضريب تبديل خوراك تحت اثر هفته و افزايش وزن بدن گوساله‌ها تحت اثر روز و اثر متقابل بين روز و سطوح پروتئين خوراك آغازين افزايش يافت. در 30 و 75 روزگي، غلظت نيتروژن آمونياكي مايع شكمبه به ترتيب تحت تأثير سطوح پروتئين و اثر متقابل روز و سطوح پروتئين خوراك افزايش و معني‌دار‌ بود. در 60 روزگي، غلظت كل اسيدهاي چرب فرار، تحت اثر سطوح پروتئين قرار گرفت. نرخ عبور مواد جامد از شكمبه و دستگاه گوارش در بين تيمارها تحت اثر تيمارهاي آزمايشي قرار نگرفت. به‌طوركلي نتايج نشان داد افزايش وزن بدن، قابليت هضم مواد مغذي و ضريب تبديل خوراك مصرفي در تيمار 2‌(‌17 درصد پروتئين خام و 10 درصد وزن بدن شير مصرفي) نسبت به ساير تيمارها از وضعيت بهتري برخوردار بود.