تأثير استفاده از كشت‌هاي زنده باكتريايي بر قابليت هضم و پارامترهاي تخميري شكمبه‌‌‌‌‌اي در شرايط آزمايشگاهي

به منظور بررسي اثر كشت‌هاي زنده باكتريايي بر قابليت هضم ماده خشك و ماده آلي، pH، غلظت نيتروژن آمونياكي شكمبه‌اي و غلظت اسيدهاي چرب فرار سه سري آزمايش در شرايط آزمايشگاهي طراحي شد. سويه‌هاي خالص باكتريايي شامل پروپيوني باكتريوم فريدرينريچي و انتروكوكوس فيسيوم از مركز پژوهش‌هاي علمي صنعتي ايران خريداري شد. تيمارهاي آزمايشي شامل: 1) تيمار شاهد، 2) تيمار مكمل شده با پروپيوني باكتريوم فريدرينريچي، 3) تيمار مكمل شده با amp;nbsp; انتروكوكوس فيسيوم و 4) تيمار مكمل شده با مخلوط پروپيوني‌باكتريوم فريدرينريچي و انتروكوكوس فيسيوم بودند. مايع شكمبه از سه گوسفند داراي فيستوله شكمبه‌اي به‌دست آمد. در همه آزمايش‌ها از يك جيره پايه با نسبت كنسانتره به علوفه‌ 90:10 استفاده شد. در آزمايش دوم مقدار يك ميلي‌ليتر ساكارز 10 درصد به محيط كشت تزريق و در آزمايش سوم pH محيط كشت در نقطه 5/5 تعديل شد. نتايج نشان داد كه تيمار شاهد در پايان مدت انكوباسيون پايين‌ترين قابليت هضم ماده خشك و ماده آلي را داشت (05/0 amp;gt;P‌). غلظت نيتروژن آمونياكي شكمبه در تمامي تيمارها در ساعت 2 انكوباسيون پايين‌ترين مقدار بود و با پيشرفت زمان انكوباسيون افزايش يافت. بين تيمارها از نظر نسبت استات به پروپيونات اختلاف معني‌داري وجود داشت و تيمارهاي مكمل شده با پروپيوني‌باكتريوم و مخلوط پروپيوني‌باكتريوم و انتروكوكوس پايين‌ترين نسبت را داشتند (05/0 amp;gt;P‌).‌ به طور كلي، ‌افزودن كشت‌هاي زنده باكتريايي در جيره‌هاي غذايي مي‌تواند تأثير مثبت و معني‌داري بر قابليت هضم ماده خشك، ماده آلي و غلظت اسيدهاي چرب فرار داشته باشد كه اين تغييرات با تثبيت pH شكمبه‌اي همراه بود كه شرايط را براي فعاليت ميكروارگانيسم‌هاي شكمبه مساعدتر مي‌كند.