تاثير نوآوري بر توسعه روستايي با تاكيد بر نقش ميانجي كارآفريني روستايي (مطالعه موردي خراسان شمالي)

توسعه روستايي از مهم‌ترين بحث‌هايي است كه در هر جامعه‌اي به ويژه در جوامع در حال توسعه مطرح بوده است. با توجه به اهميت توسعه روستايي و رابطه آن با كارآفريني روستايي، پژوهش حاضر به بررسي شاخص نوآوري و تأثير آن بر توسعه روستايي با تاكيد بر نقش ميانجي كارآفريني روستايي در استان خراسان شمالي پرداخته است. در اين پژوهش براي تجزيه و تحليل داده‌ها بر اساس روش دلفي پرسشنامه‌اي بين كارآفرينان بخش كشاورزي استان خراسان شمالي توزيع گرديد. طبق آمار اداره جهاد كشاورزي استان، 42 نفر كارآفرين در بخش كشاورزي اين استان مشغول فعاليت هستند،‌كه از اين تعداد براي نمونه فقط به 30 نفر از آن‌ها دسترسي پيدا شد. براي تجزيه و تحليل آماري داده‌ها از نرم افزار SPSS و براي آزمون فرضيه‌ها از روش بوت استرپينگ در تحليل متغير ميانجي استفاده شد. نتايج تحقيق بيانگر اين است كه بين عامل نوآوري و توسعه روستايي رابطه مستقيم وجود دارد. همچنين كارآفريني روستايي كه به عنوان متغير ميانجي در نظر گرفته شده بر توسعه روستايي مؤثر بوده است.