تأثير اتصال دو به دوي انتهاي لاترال‌هاي سيستم آبياري قطره‌اي بر مشخصات هيدروليكي سيستم

در اين پژوهش تأثير اتصال دو به دوي انتهاي لاترال‌ها بر خصوصيات هيدروليكي سيستم آبياري قطره‌اي بررسي شد. براي انجام آزمايش، يك سيستم آبياري قطره‌اي در قطعه زميني مسطح به ابعاد 80 متر در 90 متر در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه زنجان ايجاد شد. آزمايش در دو شرايط بدون اتصال (N.C.) و اتصال دو به دو (P.C.) انتهاي لاترال‌ها و در سه فشار كاركرد 0.5، 1.0 و 1.5 بار انجام گرفت. قطره‌چكان مورد استفاده از نوع طولاني مسير داخل خط با دبي 4.0 ليتر در ساعت و فشار كاركرد 1.0 اتمسفر بود. بر اساس نتايج، در فشار كاركرد 0.5 بار، اتصال دو به دوي انتهاي لاترال‌ها باعث كاهش ضريب تغييرات از 13.1 به 10.7 درصد، افزايش يكنواختي پخش آب از 82 به 85 درصد و افزايش ضريب يكنواختي كريستيانسن از 89 به 91 شد. در فشار كاركرد 1.0 بار، مقادير CV، Eu و Uc از 9.1، 90 و 92 درصد (به‌ترتيب) در حالت N.C. به 4.9، 95 و 96 درصد (به‌ترتيب) در حالت P.C. تغيير يافت. مقادير آماره‌هاي CV، Eu و Uc در حالت P.C. و در فشار كاركرد 1.5 بار، به‌ترتيب 5.5، 93 و 96 درصد و در حالت N.C. به‌ترتيب 9.7، 87 و 93 درصد حاصل شد. با توجه به نتايج اين پژوهش، اتصال دو به دوي انتهاي لاترال‌ها به يكديگر موجب بهبود سيستم آبياري قطره‌اي از نظر فني و هيدروليكي شد.