مطالعه مفهوم ادبيت در نظريه معناسبك‌شناسي

نظريۀ معنا سبك ­شناسي يكي از متأخرترين رويكردهاي نظريۀ دريافت است كه تاكنون در ايران ناشناخته باقي مانده است. ژرژ مولينيه (1944 ـ 2014م) در سال 1993م براي اولين بار اين نظريه را مطرح كرد. در اين مقاله، به‌ منظور شناخت جايگاه اين رويكرد در نظريۀ ادبي به مطالعۀ مفهوم ادبيت، بنيادي­ ترين مفهوم تشكيل­ دهندۀ آن، مي ­پردازيم. ابتدا سير تحولي نگرش‌هاي گوناگون به اين مفهوم را از نظر مي‌گذرانيم و از اين رهگذر، برخي تفاوت‌هاي اساسي اين رويكرد با ساير رويكردهاي معطوف به ادبيت را بيان مي­ كنيم؛ سپس عناصر پايه ­اي نظريۀ معنا سبك ­شناسي را توضيح مي‌دهيم و در ادامه مي‌كوشيم به اين سؤالات پاسخ دهيم: از ديدگاه اين نظريه، چه متني ادبي به‌شمار مي­ رود و معيارهاي ادبيت متن كدام‌اند؟ چه عاملي باعث مي­شود در ميان متون ادبي، اثري فاخر و اثري نازل شمرده شود؟