خشونت برخط (آنلاين) عليه زنان از منظر حقوق بين‌الملل بشر

ويژگي هاي منحصربه‌فرد فضاي سايبر ازجمله جهان‌شمولي، نبود مرزهاي سرزميني، گمنامي كاربران و سهولت در جعل هويت، شرايطي را ايجاد كرده تا هنجارشكنان همانند جهان فيزيكي، تهديداتي را متوجه اشخاص كنند. يكي از اصلي‌ترين و پرمخاطره‌ترين تهديدات در اين فضا، اقدامات متخلفانه اي است كه زنان و دختران را در فضاي برخط (آنلاين) نشانه مي‌گيرند. ايراد خشونت عليه زنان در فضاي برخط پيامدهايي دارد كه سلامت جسماني و رواني آنان را به مخاطره مي‌اندازد، موجب تقويت تبعيض جنسيتي مي‌شود و ناقض موازين حقوق بشري مرتبط با بانوان است. حق بر آزادي بيان و دسترسي آزاد به اطلاعات و حق بر خلوت و حمايت از حريم خصوصي از موازين حقوق بشري قابل‌اعمال در جهت صيانت از زنان در برابر خشونت برخط است. نوشتار حاضر، از رهگذر شيوه توصيفي ـ تحليلي و با تحليل منابع حقوقي اين حوزه مي كوشد به تأمل درباره خشونت برخط عليه زنان در چارچوب قواعد و موازين حقوق بشري دست يازد. فرض اساسي اين مقاله بر اين مبنا استوار است كه اِعمال هم‌زمان مقررات و سياست هاي مدون دولتي و در كنار آن، توسل به رويكرد خودانتظامي با بهره برداري از ويژگي هاي انحصاري فضاي سايبر در كاهش خشونت برخط عليه زنان راهگشا خواهد بود.