اثر آبياري و سايه بر زي‌توده، سطح برگ و شادابي نهال تادار (Celtis caucasica Willd.)

اين پژوهش با هدف بررسي اثر تيمارهاي مختلف آبياري و نور بر زي‌توده اندام هوايي و ريشه، سطح برگ و شادابي نهال تادار انجام شده‌ است. ابتدا 30 اصله درخت تادار در جنگل‌هاي اطراف روستاي شوراب استان لرستان انتخاب شدند و از جهت هاي مختلف آن بذرگيري شد. سپس در اواخر آبان اقدام به كاشت بذر در گلدان‌ها شد و بذرها در اوايل فروردين سال بعد جوانه زدند و پس از آن گلدان‌ها تا اوايل تيرماه هرروز آبياري شدند. بعد از آن چهار تيمار آبياري (هرروز، دو، سه و چهار روز يك‌بار) و سه تيمار سايه (نور كامل، نيم‌سايه و سايه كامل) با سه تكرار و 30 گلدان در هر تكرار (در مجموع 1080 واحد آزمايشي) به مدت پنج ماه بر روي آنها اعمال شد. سپس طول، عرض و سطح برگ‌ها، زي‌توده ريشه، زي‌توده اندام هوايي و شادابي نهال‌ها اندازه‌گيري شد و با استفاده از تجزيه واريانس چند طرفه و مدل آزمايش اسپليت، داده‌ها مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه اثرهاي متقابل سايه و آبياري بر زي‌توده، طول و عرض برگ معني‌دار است (0.05 p). آبياري در حالت نور كامل اثر معني داري بر شادابي نهال ها دارد، اما در نيمسايه و سايۀ كامل اين اثر معنيداري نيست و همچنين با كاهش نور دريافتي شادابي نهال ها كاسته ميشود. با توجه به نتايج، ميتوان استنباط كرد كه رشد و شادابي نهال ها در نور كامل مطلوبتر از ديگر تيمارهاي سايه است و سطوح بالاي نور براي رشد گونه تادار اهميت دارد.