مطالعه آسيب‌شناسي بافتي تأثير پنتوكسي فيلين بر پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي تجربي القاء شده با كاراجينان در موش صحرايي

تعيين معيارهاي آسيب‌شناسي بافتي پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي، در شناخت بهتر پاتوفيزيولوژي و يافتن راهكارهاي درماني اين بيماري بسيار مؤثر است. بدليل پتانسيل ضدالتهابي و آنتي اكسيداني پنتوكسي فيلين علاقه به آن از سرگرفته شده است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي شاخص‌هاي آسيب شناسي بافتي پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي در موش صحرايي و بررسي اثر بخشي پنتوكسي فيلين بر اين شاخص‌ها بود. ۳۰ سر موش صحرايي نر نژاد ويستار بطور تصادفي به پنج گروه برابر شامل گروه‌هاي كنترل منفي، كنترل پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي، استاندارد و درماني تقسيم شدند. گروه كنترل منفي 1 ميلي ليتر نرمال سالين را بصورت خوراكي روزانه براي 21 روز دريافت كردند. پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي از طريق تزريق داخل پروستاتي ۱% كاراجينان (lµ۱۰۰) در گروه‌هاي كنترل پروستاتيت مزمن، استاندارد و درماني القا گرديد. هفت روز پس از القاء پروستاتيت، گروه‌هاي كنترل پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي، استاندارد و درماني براي مدت ۲۱ روز بصورت خوراكي از طريق گاواژ به ترتيب 1 ميلي ليتر نرمال سالين، سرنيلتون mg/kg۱۰۰ و پنتوكسي فيلين با دو دز ۵۰ و mg/kg ۱۰۰ دريافت كردند. نتايج نشان داد شاخص پروستاتيت در گروه كنترل پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي نسبت به كنترل منفي افزايش و در گروه‌هاي استاندارد و درماني (مخصوصاً دز mg/kg ۵۰ پنتوكسي فيلين) در مقايسه با گروه كنترل پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي كاهش معني داري يافته بود (P 0.01). مطالعات آسيب شناسي بافتي بهبود قابل توجهي را در ساختار بافت‌شناسي پروستات در گروه‌هاي استاندارد و درمان شده با پنتوكسي فيلين مخصوصاً دز mg/kg۵۰ در مقايسه با گروه كنترل پروستاتيت مزمن غيرباكتريايي نشان دادند.