تأثير منابع تغذيه‌اي و سطوح آب آبياري بر عملكرد، اجزاي عملكرد، فعاليت آنتي‌اكسيداني و ميزان آنتوسيانين كاسبرگ گياه دارويي چاي ترش (Hibiscus sabdariffa L.) در جيرفت

اين تحقيق با هدف مطالعه تأثير منابع تغذيه‌اي و سطوح آب آبياري بر عملكرد، اجزاي عملكرد، فعاليت آنتي‌اكسيداني و ميزان آنتوسيانين كاسبرگ گياه دارويي چاي ترش در دو سال زراعي92-1391 و 93-1392 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه جيرفت، به‌صورت كرت‌هاي خرد شده نواري در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. سطوح آب آبياري در سه سطح 60 ، 80 و 100 درصد نياز آبي گياه به‌عنوان عامل كرت‌هاي افقي و منبع تغذيه‌ا‌ي گياه در چهار سطح (كود زيستي مايكوريزا، ورمي‌كمپوست، كود گاوي، كود شيميايي (نيتروژن، فسفر و پتاسيم) و تيمار شاهد به‌عنوان عامل كرت‌هاي عمودي در نظر گرفته شدند. نتايج تجزيه واريانس مركب نشان داد كه اثر منابع تغذيه‌اي و سطوح آب آبياري بر ارتفاع بوته، طول سرشاخه گلدار، تعداد غوزه در بوته، وزن كاسبرگ خشك در بوته، عملكرد كاسبرگ، عملكرد زيست‌توده، فعاليت آنتي‌آكسيداني و ميزان آنتوسيانين كاسبرگ معني‌دار بود. همچنين اثر متقابل منابع تغذيه‌اي و سطوح آب آبياري بر عملكرد كاسبرگ و فعاليت آنتي‌اكسيداني كاسبرگ معني‌دار بود. بيشترين وزن كاسبرگ خشك در سطح 100 درصد نياز آبي گياه و منبع تغذيه‌اي كود گاوي و كمترين عملكرد وزن كاسبرگ در تيمار شاهد در سطح 60 درصد نياز آبي گياه به‌دست آمد. با توجه به اينكه سطوح 100 و 80 درصد نياز آبي گياه در اكثر ويژگي‌هاي مورد بررسي تفاوت معني‌داري وجود نداشتند، به‌نظر مي‌رسد كه سطح 80 درصد نياز آبي گياه به‌ترتيب توأم با مصرف كودهاي دامي، ورمي‌كمپوست و شيميايي در زراعت چاي ترش مناسب مي‌باشند.