تاثير فواصل عاري از علف هرز بر خصوصيات كمي و كيفي درختان پسته (Pistacia vera)

به منظور تعيين اثر علف‌هاي‌هرز بر صفات مختلف درختان پسته آزمايشي در سال زراعي 951394، در منطقه قمرود استان قم، در قالب طرح بلوك‌ كامل تصادفي با سه تكرار انجام ­شد. بر اساس دوره بحراني رقابت و با توجه به فنولوژي درختان پسته، دو گروه تيمار، شامل تيمارهاي كنترل و تيمارهاي تداخل با علف‌هرز، در نظر گرفته شدند. در گروه اول، علف‎هاي هرز تا پايان تورم جوانه، انتهاي گلدهي، انتهاي شكل‎گيري ميوه، شروع پرشدن مغز و پايان پرشدن مغز، كنترل شدند و درگروه دوم، به علف‎هاي‌هرز اجازه داده شد تا با درختان پسته در هر كرت، تا زمان‎هاي گفته شده رقابت كنند و پس از آن، تا پايان فصل، علف‏هاي هرز حذف شدند. در اين آزمايش، علف‌هرز سلمه‌تره (Chenopodium album L.) و پنجه‌مرغي (Cynodon dactylon (L.) Pers.) با 83/21 درصد، بيش‎ترين درصد فراواني در كرت‎هاي آزمايشي را داشتند. مهم‎ترين صفات تأثيرپذير از تيمارها بر اساس تجزيه به مولفه‌هاي اصلي شامل درصد خنداني، درصد دهان بسته، انس و عملكرد بودند. تيمار عاري از علف‌هرز تا شروع پرشدن مغز، با ميانگين 91/3 كيلوگرم به ازاي هر درخت، بيش‎ترين عملكرد و تيمار تداخل با علف‌هرز تا پايان تورم جوانه، با ميانگين 69/2 كيلوگرم به ازاي هر درخت، كم‎ترين عملكرد به‌دست آمده در اين آزمايش بود. در مجموع و با توجه به نتايج اين پژوهش، دو بار كنترل علف‌هاي‌هرز، يك‌بار در پايان تورم جوانه‎‏ها و يك‌بار پس از پايان شكل‎گيري ميوه تا شروع پرشدن مغز پسته، در اين منطقه توصيه مي‌شود.