مقايسه روش‌هاي آنزيمي، اهمي و متداول بر بازده و ويژگي‌هاي كيفي پكتين استخراجي از ضايعات پرتقال

ابتدا تاثير غلظت آنزيم، نسبت ماده جامد به حلال و زمان بر بازده پكتين استخراجي از ضايعات پرتقال با استفاده از دو نوع آنزيم سلولاز Celluclast و Rohament مورد بررسي قرار گرفت. سپس بازده،‌ درجه استري، ميزان گالاكتورونيك اسيد، ويژگي‌هاي امولسيفايري و رفتار گرانروي پكتين‌هاي استخراجي در بهترين شرايط استخراج توسط انزيم‌ها با بهترين شرايط استخراج توسط روش نوين اهمي (مقاومتي) و روش متداول اسيدي مقايسه شد. نتايج حاكي از آن بود كه بيشترين بازده پكتين با استفاده از آنزيم Celluclast و Rohament به‌ترتيب در غلظت‌هاي آنزيم 15 و 5/17 درصد، نسبت ماده جامد به حلال 1:20 و 1:40 و زمان 3 ساعت حاصل شد كه برابر با 92/5 و 7/10 درصد بود. بيشترين بازده پكتين در روش نوين گرمايش اهمي در شيب ولتاژ 15 ولت بر سانتي‌متر، دماي 90 درجه و زمان 30 دقيقه بدست آمد (33/14%) كه بيشتر از روش متداول (53/13%) نيز بود. فعاليت امولسيفايري پكتين‌هاي استخراجي با دو روش گرمايش اهمي و متداول به‌ترتيب 47/65 و 18/67% بود اما پكتين استخراجي به روش آنزيمي فاقد فعاليت امولسيفايري بود. گرانروي پكتين‌هاي استخراجي با روش‌هاي اهمي و متداول در غلظت 2% نيز نسبت به نوع آنزيمي بسيار بالاتر بود. بنابراين پكتين استخراجي با روش اهمي و همچنين متداول بيشترين بازده، ويژگي امولسيفايري و گرانروي را داشت.