نگرش روستاييان اردبيل نسبت به اثرات طرح هادي در توسعه زيرساخت‌هاي گردشگري روستايي

تحقيق حاضر، با هدف بررسي نگرش روستاييان اردبيل نسبت به اثرات طرح هادي در توسعه زيرساخت­هاي گردشگري روستايي، به روش پيمايشي انجام شد و جامعه آماري آن اهالي روستاهايي بودند كه از اجراي طرح هادي در آنها بيش از پنج سال گذشته بود. نمونه­اي متشكل از دويست نفر از اهالي به صورت تصادفي چندمرحله­اي انتخاب و اطلاعات لازم جمع­آوري شد. ابزار تحقيق پرسشنامه بود. نتايج نشان داد كه طرح در برخي زمينه­ها مثل دفع زباله داراي تأثير زياد و در جمع­آوري فضولات حيواني داراي تأثير متوسط بود، ولي در ايجاد فضاهاي فرهنگي و تفريحي ميزان موفقيت طرح قابل قبول نبود؛ اكثر روستاييان تمايل زيادي به جذب گردشگر در روستاي خود داشتند، ولي در اكثر روستاها از توان گردشگري روستاها استفاده نشده بود؛ روستاييان داراي قصد اقامت در روستاي خود تمايل بيشتري به جذب گردشگر در روستا داشتند؛ و زنان نسبت به مردان تمايل كمتري به جذب گردشگر در روستاي خود را داشتند. در نتيجه تحليل عاملي، شش عامل بسترساز توسعه گردشگري روستايي، در مجموع، 54/75 درصد از واريانس را تبيين كردند.