تعيين‏ كننده‏ هاي رفتار توليد ضايعات مواد غذايي خانوارها در بخش مركزي شهرستان نجف ‏آباد: كاربرد مدل تلفيقي

هدف اصلي پژوهش حاضر، شناسايي تعيين­ كننده­ هاي رفتار توليد ضايعات مواد غذايي خانوار در بخش مركزي شهرستان نجف­آباد با استفاده از مدل تلفيقي بود. براي اين منظور از روش پيمايش بهره گرفته شد. جامعه آماري تحقيق، تمام خانوارهاي ساكن در بخش مركزي شهرستان نجف ‏آباد بودند كه از آن ميان، 405 خانوار بر اساس جدول تعيين حجم نمونه بارتلت و همكاران به‌عنوان حجم نمونه برآورد شد و به روش نمونه‏ گيري طبقه ‏اي با انتساب متناسب گزينش و مورد مطالعه قرار گرفتند. روايي صوري پرسشنامه توسط پانل متخصصان و پايايي آن از طريق محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرار گرفت. نتايج نشان داد بيشترين ضايعات غذايي خانوارهاي مورد مطالعه مربوط به نان، برنج، سبزي و ميوه تازه بود. نتايج تحليل مسير مدل تلفيقي حكايت از تأثير مستقيم كنترل رفتاري ادراك‏ شده و هنجار اجتماعي و همچنين تأثير غيرمستقيم متغيرهاي هنجار اجتماعي، آگاهي از پيامدهاي منفي ضايعات، احساس گناه، نگرش به ضايعات، هنجار اخلاقي و انتساب دروني بر رفتار توليد ضايعات غذايي در خانوارها داشت. از آنجايي كه آگاهي از پيامدهاي منفي ضايعات، پيش ‏بيني‏ كننده متغيرهاي مستقل مدل تحليل مسير بوده و به‌طور غير مستقيم تأثير خود را بر كاهش ضايعات غذايي نمايان ساخته، پيشنهاد مي ‏شود با روش‏ هاي اطلاع ‏رساني مختلف، پيامدهاي منفي ضايعات غذايي به‌طور ملموس براي مصرف‏كنندگان تشريح و تبيين گردد.