تعيين سطح مناسب جايگزيني بقاياي لوبيا با كاه گندم يا سيلاژ ذرت در جيره پرواري

آزمايش حاضر به منظور يافتن مقدار مناسب استفاده از بقاياي لوبيا و يافتن جايگزين مناسب آنها در جيره بره‌هاي پرواري انجام شد. براي تعيين ارزش غذايي بقاياي لوبيا، تركيب شيميايي آن اندازه‌گيري شد. سپس نه جيره‌ آزمايشي تهيه شدند كه در آن‌ها، مقادير صفر، 25، 50، 75 و 100 درصد بقاياي لوبيا جايگزين كاه‌ گندم يا سيلاژ ذرت شد. از روش توليد گاز و هضم دو مرحله‌اي براي تعيين قابليت هضم و تخمير اين جيره‌ها استفاده شد. غلظت پروتئين و چربي بقاياي لوبيا، كاه گندم و سيلاژ ذرت مورد استفاده در آزمايش حاضر به ترتيب برابر با ۹/ ۶ و ۶/ ۳، ۴/ ۷ و ۰/ ۹، ۸/ ۱ و ۰/ ۳ درصد بود. جايگزيني ۷۵ و ۱۰۰ درصد بقاياي لوبيا با كاه ‌گندم و تمام سطوح جايگزيني آن با سيلاژ ذرت منجر به افزايش معني‌دار توليد گاز شد. نرخ توليد گاز در جايگزيني ۷۵ و ۱۰۰ درصد بقاياي لوبيا با سيلاژ ذرت نسبت به شاهد و جيره‌هايي كه ۲۵ و ۵۰ درصد بقاياي لوبيا با كاه‌ گندم جايگزين شده بود، افزايش نشان داد. بازده توليد توده زنده ميكروبي در جيره‌اي كه در آن ۱۰۰ درصد كاه گندم با بقاياي لوبيا جايگزين شده بود، بيشترين مقدار بود (۶۵ درصد) و با جيره ‌شاهد (۵۰/ ۶۰ درصد) اختلاف معني‌داري داشت. جايگزيني بقاياي لوبيا تاثيري بر قابليت هضم ماده خشك و الياف نامحلول در شوينده خنثي نداشت. بنابراين، سطوح ۷۵ و 100 درصد بقاياي لوبيا جايگزين با كاه گندم و يا 25 و 50 درصد به ‌صورت جايگزين با سيلاژ ذرت بهترين نتيجه را نشان دادند و مي‌توان براي استفاده در جيره‌‌‌هاي پرواري توصيه كرد