اثر متقابل تزريق انسولين و القاي ورم پستان با ليپوپلي‎ساكاريد بر سوخت و ساز گلوكز و ترشح هورمون گلوكاگون در گاوهاي شيري

انسولينو گلوكاگون هورمون‎هاي تنظيم­كننده سوخت و ساز گلوكز هستند كه هنگام بروز التهاب، ترشحآن‎ها براي تنظيم گلوكز خون تغيير مي‎نمايد. چالش داخل پستاني ليپوپلي‌ساكاريد (LPS) سبب بروز پاسخ‎هاي سيستم ايمني مي‌شود كه با تغيير فراسنجه­هايخوني و تغيير در سيستم هورموني همراه است. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر چالش داخلپستاني LPS به ‎همراه افزايش غلظت انسولين در دو وضعيت هايپوگلايسمي ويوگلايسمي بر غلظت هورمون گلوكاگون در گاوهاي شيري بود. تعداد 19 رأس گاو هلشتاين با شكم زايش 1/0 ± 0/3 (انحراف ­معيار ± ميانگين) به سه گروه تيماري شامل تزريق انسولين (هايپوگلايسمي) (6n=؛ HypoG)، تزريق انسولين همراه گلوكز (5n=؛ EuG)، و تزريق سرم فيزيولوژي (NaCl 9/0%) به ‌عنوانگروه شاهد (8n=؛ Control) اختصاص يافتند. تزريق‎ها بهمدت 56 ساعت انجام گرفت. در ساعت 48 ام تزريق متابوليت‎ها، LPS به دو كارتيهپستاني تزريق شد. در پاسخ به چالش LPS، غلظت انسولين و گلوكز پلاسما افزايش داشت. چالش داخلپستاني LPS غلظت هورمونگلوكاگون را در گروه‎هاي HypoG و شاهد نسبت بهگروه EuG  و همچنين نسبت به پيش از شروع تزريقات و قبل ازچالش LPS افزايشداد. به ‌طور كلي چالش داخل پستاني LPS سبب افزايش غلظت گلوكز، انسولين و گلوكاگون شد.نتايج حاصل نشان داد كه غلظت گلوكاگون هنگام تحريك سيستم ايمني حتي با افزايش غلظتانسولين افزايش يافته و نقش آن در هموستازي سوخت و ساز گلوكز هنگام بروز التهاباتدر گاو شيري اهميت دارد.