تشخيص تقلب در نمونه عسل كنار با استفاده از يك سامانه ماشين بويايي

عسل يك محلول ويسكوز و همچنين قند فوق اشباع گرفته ‌شده از شهد گل‌ها است كه به‌وسيله زنبورعسل جمع‌آوري و اصلاح مي‌شود. رايحه يكي از پارامترهاي مهم در طبقه‌بندي عسل‌ است و بوي ساطع‌شده از آن بسته به گل‌هاي مختلف و تركيبات تشكيل‌دهنده‌ آن مي‌تواند متفاوت باشد. همين عوامل سبب استفاده از يك سامانه ماشين بويايي بر پايه حسگرهاي نيمه‌هادي اكسيد فلزي به‌منظور تشخيص تقلب در عسل شد. اين سامانه، به هيچ‌گونه تجهيزات تخصصي و پر‌هزينه آزمايشگاهي نياز نداشت. نمونه هاي عسل كنار با درصدهاي مختلف تقلب (صفر، 20، 35 و 50 درصد) مورد آزمايش قرار گرفتند. از روش كسري براي بهبود و بهينه‌سازي سيگنال‌هاي خروجي بيني الكترونيك، قبل از ورود به روش‌هاي آناليز تشخيص، استفاده شد. تحليل مؤلفه اصلي (PCA)، تحليل تفكيك خطي (LDA) و شبكه عصبي مصنوعي (ANN) روش‌هايي بودند كه به‌منظور طبقه‌بندي و تحليل ويژگي‌هاي استخراجي از سيگنال‌هاي ماشين بويايي استفاده شدند. براي تشخيص تقلب با استفاده از ماشين بويايي، نتايج شامل 91% واريانس به روش PCA، 100% و 100% دقت طبقه‌بندي به‌ترتيب براي روش‌هاي LDA و ANN بود. نتايج نشان داد سامانه ماشين‌بويايي ارائه شده يك وسيله مطمئن و قابل‌اتكا در تشخيص و ثبت تغييرات بين سطوح مختلف تقلب در عسل است.