كاربرد رويكرد تلفيقي FMEA-ANP در اولويت‌بندي ريسك تأخيرات انتقال محصول نيشكر به كارخانه

يكي از مهم‌ترين ريسك‌هاي موجود در عمليات انتقال محصول نيشكر تأخيرات به‌وجود آمده در اين فرآيند مي‌باشد. اين تأخيرات مي‌تواند اثرات مخربي بر افت كمي و كيفي محصول داشته باشد. مديريت اين تأخيرات با استفاده از تكنيك‌هاي مديريت ريسك و حذف فاكتورهاي ريسك‌پذير مي‌تواند گامي مؤثر در جهت افزايش بهره‌وري فرآيند انتقال محصول نيشكر به كارخانه از طريق حداقل‌سازي مدت زمان بين برداشت نيشكر و آغاز مرحله فرآوري باشد. در اين پژوهش پس از بررسي عوامل تأخير شامل خرابي كارخانه، خرابي تراكتورهاي در صف، تصادف و واژگوني آن‌ها و تغيير شيفت با استفاده از روش FMEA-ANP مشخص گرديد كه خرابي كارخانه مهم‌ترين و تأثيرگذارترين عامل تأخير در عمليات انتقال نيشكر به كارخانه مي‌باشد. سپس به بررسي دقيق علت‌هاي خرابي كارخانه پرداخته شد. با استفاده از نظرات كارشناسان خبره مشخص گرديد كه به‌ترتيب خرابي آسياب كارخانه و پس از آن نوارنقاله‌ها مهم‌ترين علل تأخير مي‌باشد. از بين نوارنقاله‌ها نيز بيشترين خرابي مربوط به نقاله ورودي به آسياب اول بود. بنابراين با پياده‌سازي سيستم نگهداري و تعميرات پيشگيرانه در كارخانه و به‌خصوص در بخش آسياب مي‌توان انتظار داشت كه تا حد قابل‌توجهي بتوان از توقفات احتمالي پيشگيري كرد. علاوه بر اين، تلاش جهت تطابق ظرفيت برداشت نيشكر و ظرفيت تحويل كارخانه مي‌تواند در كاهش زمان بين برداشت نيشكر و آغاز مرحله فرآوري مؤثر باشد.