اكوار و ادوار در قرآن

يكي از نظريات مشترك و مطرح در علوم پايه و علوم انساني، به‌ويژه علوم ديني، ديدگاه خلقتي شبه‌انسان، انسان‌نما يا انساني ديگر غير از نسل بشر كنوني است. در نگاه كلي، اين نظريه را بايد متأثر از افسانه‌هاي تاريخي دانست. وجود برخي ابنيه تاريخي كه امكان ايجاد آن‌ها از سوي نسل بشر امروزي وجود ندارد، تصوري براي انديشمندان ايجاد كرده تا به انسان‌هاي فرازميني يا نسل شبه‌انساني معتقد شوند كه زماني در زمين مي‌زيستند. در پي سلسله‌مطالعاتي در علوم پايه، همچون فيزيك و رياضي، با طرح مباحث مربوط، احتمال وجود زميني ديگر غير از اين زميني بسيار زياد است. با توجه به تأييد اين مطالعات، در كليسا موضوع خلقت عالمي ديگر به چالشي در حوزه دين به شمار آمد. علوم اسلامي نيز كه برخاسته از آموزه‌هاي قرآن كريم مي‌باشند، به اين موضوع ورود نمود و با وضع اصطلاح «اكوار و ادوار»، به بحث در باب آن پرداخت. با بهره‌گيري از آيات و بررسي آن‌ها در كنار روايات درباره امكان خلقتي مشابه، خلقت انسان در عالمي قبل از عالم موجود و يا وجودِ مردماني از جنس ما، يا شبيه ما كه از نسل حضرت آدم(ع) هستيم، به‌دست مي‌آيد كه وجود چنين انسان‌هايي قبل از حضرت آدم(ع) منتفي نيست. اين نظريه با آفرينش و فيض مدام خداوند متعال هماهنگي بيشتري دارد. اين پژوهش، جستاري است در استخراج زمينه‌هايقرآني‌ ـ روايي خلق مدام، به‌ويژه از رهگذر توجه به منبع عقل، به روشي توصيفي و تحليلي سامان يافته‌است.