رفتارشناسي پرندگان از منظر قرآن و زيست‌شناسي

در مجموعۀ آيات آفاقيِ قرآن‌كريم از حيوانات بسياري نام‌ برده شده است. در اين ميان پرندگان چه با نام‌هاي خاص و چه به صورت عام، پرتكرارترين واژه‌ها را در ميان ساير حيوانات به خود اختصاص داده‌‌اند. بعضي رفتارهاي عام پرندگان، هم‌چون پرواز، زندگي اجتماعي و رابطه با انسان‌ها شواهدي در علم رفتارشناسي زيستي دارد. امّا برخي پرندگان، كه در آيات قرآني از آنها سخن رفته است، قابليت‌هاي خاصي دارند كه در مطالعات زيست‌شناسي مورد مشابهي از چنان رفتارهايي در گونه آنها تا كنون ذكر نشده است. اين گونه پرندگان مطابق تفاسير قرآني، موجوداتي منحصربه فرد بودند كه شعوري وراي شعور معمول پرندگاني هم‌سنخ خود داشتند و رفتارهاي ويژه‌اي را به نمايش گذاشتند. اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي به بررسي اشتراكات و افتراقات رفتاري پرندگان از منظر قرآن و زيست‌شناسي مي‌پردازد و در مجموع نگاه قرآن به حيوانات و از جمله پرندگان را بيان مي‌دارد. از نگاه قرآن حيوانات و از جمله پرندگان مرتبه‌اي از توحيد و به تبع آن ايمان را دارا هستند و تسبيح‌گوي خالق خويش هستند، هرچند تا كنون ادله فيزيكاليستي و زيست‌شناختي بر اين امر ارائه نشده است و همه انسان‌ها قادر به درك آن نيستند.