بكاء ممدوح از منظر قرآن و روايات

بكاء از جمله احوال انساني است كه ظاهر و باطني دارد. ظاهر آن، امري فيزيولوژيك است و باطن آن همان عوامل دروني و عاطفي مربوط به روح آدمي است. گريه همانند خنده يكي از نعمت‌هاي بزرگ الهي به انسان است و در زندگي و رشد افراد عملكردهاي متفاوت دارد. مقاله حاضر با هدف شناسايي و بيان جايگاه بكاء ممدوح در قرآن و روايات تدوين شده است. اسلام براي بكاء ممدوح اهميّت خاصّي قائل شده است و براي آن جايگاه ويژه‌اي در نظر گرفتهاست. اين پژوهش نشان مي‌‌دهد كه بكاء ممدوح سه قِسم اصلي است: بكاء از خوف عذاب، بكاء به شوق ثواب و بكاء در مقابل عظمت و كبريايي الهي و نيز حقارت و صغارت خود.