منظومه مفهومي زيبايي‌شناسي در پرتو آيات قرآن كريم

از نگاه قرآن كريم، زيبايي از جايگاه و ارزش والايي برخوردار است. به همين سبب، در آيات بسياري به جلوه‌هاي گوناگوني از زيبايي، عوامل و نشانه‌هاي آن و نيز حوزه‌هاي زيبايي اشاره شده است. قرآن كريم مفهوم زيبايي را فراتر از زيبايي‌هاي محسوس مي‌داند و آن را به زيبايي‌هاي متافيزيكي، اخلاقي و معنوي گسترش داده است. در اين پژوهش توصيفي، ابتدا مفهوم زيبايي در قرآن و گستره آن در محسوسات و امور معنوي و اخلاقي، تبيين، و آنگاه مفردات دالّ بر زيبايي‌شناسي قرآني در منظومه‌اي مشتمل بر «جمال»، «حُسن»، «زينت»، «حليه»، «بهجت» و واژگان بيانگر عناصر زيبايي مانند اندازه و رنگ بررسي شده است. از بررسي واژگان و مفاهيم زيبايي‌شناختي قرآني، چنين به دست مي‌آيد كه منظومه‌اي از مفاهيم مادّي، معنوي، اخلاقي و ماوراي طبيعي در پرتو درك واژگان دالّ بر زيبايي‌شناسي در قرآن، با يكديگر پيوستگي دارند و طرحي جامع و منسجم از زيبايي ارائه مي‌كنند.