عدالت بين‌نسلي در استفاده از محيط زيست از نگاه آيات و روايات

امروزه چگونگي استفاده از محيط زيست به يكي از مهم‌ترين از مسائل مورد توجه بشر تبديل شده است، تخريب و استفاده بي‌رويه از آن نگراني جدي‌اي نسبت به آينده بشر براي صاحب‌نظران به وجود آورده است، از اين رو ضرورت دارد تا اين موضوع را از منظر آيات و روايات و دليل عقل مورد بررسي قرار دهيم تا مباني فقهي اين مسئله تبيين گردد. با مراجعه به آيات و روايات و ادله عقلي مي‌توان حق بهره‌مندي همه بشر از محيط زيست سالم را استنباط كرد و در نتيجه آحاد بشر را مكلّف به رعايت حق سايرين در استفاده از محيط زيست دانست و از اين رو تصرفات تخريب‌گر نسبت به آن را از نظر شرعي ممنوع دانست، از اين بحث تحت عنوان عدالت بين‌نسلي در استفاده از محيط زيست ياد مي‌شود، زيرا تجاوز به حق آحاد بشر نسبت به محيط زيست نوعي تضييع حق و ظلم نسبت به ايشان به حساب مي‌آيد.