بررسي اثر فشارهاي بهره برداري و عمق احداث مغارهاي نمكي برظرفيت ذخيره سازي Toolbox گاز طبيعي با استفاده از نرم افزار

هدف از ذخيره‌سازي گاز طبيعي، استفاده از آن به‌عنوان يك تنظيم‌كننده در شبكه توزيع اين ماده حامل انرژي است كه طي آن گاز در ماه‌هاي كم‌مصرف سال (ماه‌هاي گرم) به مخازن تزريق شده و در هنگام افزايش تقاضا (ماه‌هاي سرد سال) برداشت مي‌شود. يكي از روش‌هاي ذخيره‌سازي گاز طبيعي، استفاده از مغارهايي است كه در سازندهاي نمكي احداث مي‌شوند. در پروژه‌هاي ذخيره‌سازي زيرزميني گاز طبيعي در مغارهاي نمكي، مقداري از گاز بايد در مغار باقي بماند (مترادف با فشار كمينه) تا پايداري مغار حفظ شود. از طرفي حداكثر ميزان گازي كه مي‌توان در مخزن ذخيره كرد (مترادف با فشار بيشينه) با استحكام ديواره مغار ارتباط دارد. ظرفيت ذخيره‌سازي عملياتي مخزن ميزان گازي است كه ما بين اين دو فشار مي‌توان از مخزن استحصال نمود و از آن استفاده اقتصادي كرد. بنابراين ظرفيت ذخيره‌سازي مخزن ارتباط مستقيمي با فشارهاي بهزه‌برداري مغار دارد. هدف از اين تحقيق مطالعه تأثيرات فشارهاي كمينه و بيشينه و عمق احداث مغار بر ظرفيت ذخيره‌سازي عملياتي گاز طبيعي در مغارهاي نمكي است. در اين مطالعه از نرم‌افزار Toolbox كه به‌منظور انجام تحليل‌هاي مختلف در حوزه ذخيره‌سازي گاز دز مغارهاي نمكي توسعه داده شده است، استفاده گرديد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه فشار كمينه مغار بيشترين تأثير را بر ظرفيت ذخيره‌سازي عملياتي مغار دارد