بررسي اخلاقي آموزشِ نوشتن بدافزارها و مهارتِ هك و نفوذ به سيستم‌ها

امروزه برگزاري دوره‌هاي آموزشيِ مهارتِ هك كردن رو به افزايش بوده و با استقبال زيادي مواجه شده است. در برخي كشورها آموزش هك و نوشتن بدافزارها جزء واحدهاي درسي دانشجويان رشته‌هاي كامپيوتر و فناوري اطلاعات در نظر گرفته شده است. به اعتقاد برخي، از آنجا كه آموزشِ مهارت هك و بدافزارنويسي ممكن است افراد را به سمت‌ فعاليت‌هاي مجرمانه سوق دهد و افراد از اين مهارت سوء‌استفاده كنند، به ضرر جامعه است و بر همين اساس، غيراخلاقي است، اما برخي ديگر با اين آموزش‌ها موافق‌اند و بر اين باور‌اند كه براي اين‌كه بتوانيم با مجرمان سايبري مقابله كنيم، بايد بتوانيم مانند آن‌ها فكر كنيم. به اعتقاد اين افراد، كارشناسان امنيتي براي فهم بهترِ نقاط ضعف امنيتي سيستم‌ها و مقابله با بدافزارها نيازمند يادگيري مهارت هك كردن و نوشتن بدافزارها هستند و از همين رو، آن را اخلاقي مي‌دانند. بنابراين، با توجه به افزايش برگزاري دوره‌هاي آموزشي بدافزارنويسي و مهارت هك كردن و همچنين اهميت امنيت رايانه‌ها، در اين مقاله به تبيين، تحليل و نقد و بررسي استدلال‌هاي موافق و مخالف اخلاقي بودن آموزش نوشتن بدافزارها و مهارت هك كردن پرداخته مي‌شود و راه‌كارهايي براي استفاده اخلاقي از آموزش اين مهارت‌ها ارائه مي‌شود.