تأثير استراتژي هاي يادگيري بر توسعه محصول جديد با نقش تعديلگري جهت گيري استراتژيك و قابليت هاي شناختي

هدف اصلي پژوهش حاضر، تحليل تأثير استراتژي‌هاي يادگيري بر توسعه محصولات جديد در شركت­هاي توليدكننده دارو در كشور بوده است. همچنين، اين پژوهش بررسي مي‌كند كه جهت‌گيري‌هاي استراتژيك و قابليت‌هاي شناختي چه نقشي در تقويت يا تضعيف اين رابطه ايفا مي‌كنند. پارادايم اين پژوهش اثبات‌باوري، رويكرد آن قياسي و استراتژي آن پيمايش است. بر اين اساس و پس از مرور ادبيات و طراحي مدل مفهومي، پرسشنامه‌اي مشتمل بر 23 پرسش به نمونه آماري متشكل از 131 شركت ارايه شد. از هر شركت دست كم 2 نفر از مديران ارشد يا مياني به پرسش‌ها پاسخ دادند كه ميانگين نظرات آن‌ها مورد تحليل قرار گرفت. روايي صوري و محتوايي پرسشنامه بر اساس نظر متخصصان و استفاده از پرسشنامه استاندارد و روايي سازه نيز بر اساس تحليل عاملي تأييدي تأييد شد. پايايي از مجراي آزمون‌هاي آلفاي كرونباخ، پايايي مركب و ميانگين واريانس تأييد شد. سپس، داده‌هاي گردآوري شده به كمك نرم‌افزار اسمارت پي‌ال‌اس و از طريق ماتريس همبستگي، آزمون معادلات ساختاري و آزمون برازش مدل مورد تحليل قرار گرفتند. در نهايت، مشخص شد كه استراتژي‌هاي يادگيري اكتشافي و بهره‌بردارانه بر توسعه محصولات جديد موثر هستند. همچنين قابليت‌هاي شناختي مي‌توانند اين رابطه را تعديل كنند. جهت‌گيري‌هاي استراتژيك نيز در رابطه بين استراتژي‌هاي يادگيري بهره‌بردارانه و توسعه محصول مؤثرند اما نقش آن‌ها در رابطه بين استراتژي‌هاي اكتشافي و توسعه محصول معنادار نبود.