تجزيه پايداري عملكرد دانه در ژنوتيپ‌هاي گلرنگ تحت شرايط ديم

Stability Analysis of Seed Yield in Safflower Genotypes under Dryland Conditions

هدف از اين تحقيق تجزيه اثرات متقابل ژنوتيپ ومحيط بر عملكرد دانه 19 ژنوتيپ گلرنگ با استفاده از تجزيه مدل اثرات اصلي افزايشي و ضرب پذير(AMMI)و نيز ارزيابي ژنوتيپ‌ها، محيط‌ها واثرات متقابل آنها با استفاده از آماره‌هاي پايداري واكووالانس ريك مي‌باشد. آزمايشات در سه ايستگاه تحقيقات كشاورزي ديم شيروان، سرارود و خرم‌آباد طي دو سال زراعي (91-1389) اجرا شدند. نتايج حاصل از تجزيه امي نشان داد كه اثرات اصلي ژنوتيپ، محيط، اثرات متقابل(GE) و چهار مولفه اول اثر متقابل معني‌دار بودند. نمودار باي‌پلات قادر به تفكيك ژنوتيپ‌هاي پايدار و محيط‌هاي با قدرت تفكيك بالا از محيط‌هاي ضعيف بود. براساس نتايج تجزيه امي و پارامترهاي پايداري مورد بررسي ژنوتيپ‌هاي 6 و 10 با ميانگين عملكرد بالاتر از ميانگين كل داراي پايداري مطلوب بودند در صورتي كه ژنوتيپ‌هاي 18 و 3 با بيشترين تاثير در اثر متقابل ناپايدارترين ژنوتيپ‌ها بودند.

The objectives of this study were to analyze genotype by environment (GE) interactions on the seed yield of 19 safflower genotypes by the additive main effects and multiplicative interactions (AMMI) model and to evaluate genotype (G), environment (E) and GE interactions using statistics parameter i.e. AMMI stability value (ASV) and ecovalence (W2i). The trials were conducted at three locations: Shirvan, Sararood and Khoramabad for two successive cropping seasons (2010-12). Main effects due to E, G, and GE interactions as well as two first interaction principal components (IPCA1-2) were found to be significant. AMMI biplot was able to distinguish stable genotypes and environments, with high and low genotype discrimination ability. The genotypes 6 and 10 with higher mean seed yield than total mean were to be most stable genotypes, while the genotypes 18 and 3 with the highest contribution to GE interaction were to be most instable.