ظرفيت‌سنجي الگودهي مردم‌سالاري ديني ايران به كشورهاي مسلمان منطقه

انقلاب اسلامي ايران به‌عنوان يك تحول الگوساز منجر به‌نوعي نظام‌سازي شد كه تغييرات مهمي را در عرصه‌هاي مختلف منطقه و جهان موجب گرديد. يكي از ظرفيت‌هاي الگودهي اثربخش اين نظام، عملياتي كردن تئوري ولايت‌فقيه در قالب قانون اساسي و نهادمندسازي آن در قامت ساختار حقوقي- سياسي جمهوري اسلامي ايران است كه در قبال اشكال گوناگون نظام‌هاي سياسي انسان‌مدار بديلي شاخص تلقي مي‌شود. گذشته از آن عدم پذيرش سلطه بين‌المللي و مقاومت هوشمندانه براي دفع آثار مخرب عليه اسلام‌هراسي و تبديل آن به اسلام‌پذيري، جمهوري اسلامي را به صداي ملل مسلمان به‌منظور شكل‌دهي به ساختار قدرت نوين منطقه‌اي تبديل كرده است. توانايي جمهوري اسلامي ايران بر جهت‌دهي افكار عمومي منطقه و احزاب سياسي نشانه‌هايي از اين اثرگذاري ارزيابي مي‌شود كه ثمرات آن در آينده مشهود خواهد شد. اين نوشتار با بررسي داده‌هاي موجود، با روش توصيفي- تحليلي، ضمن شناسايي چالش‌ها، ظرفيت‌ها و راهكارهاي موجود در مسير الگودهي انقلاب اسلامي به كشورهاي مسلمان منطقه، احتمال انحراف اين انقلاب‌ها از مسير خويش را نيز تحليل كرده است.