تحليل حديث «المؤمن مرآۀ المؤمن» بر مبناي حكمت متعاليه

از حديث المومن مرآت المومن برداشت‌هاي گوناگون صورت گرفته است. مطابق تفسير عاميانه شخص مي‌تواند نشان دهنده عيوب برادرِ مومن خود باشد. اين نگرش، ناقص بوده و آثار نامطلوبي در فضاي اخلاقي جامعه دارد. از اين رو تحليل عميق و دقيق از حديث ضروري بوده و انديشه هاي حكمت متعاليه در اين باب راهگشاست. سوال اين است كه بر اساس مباني حكمت متعاليه چه تفسيري مي توان از حديث ارائه كرد كه از پيامدهاي تفاسير عاميانه مصون باشد؟ با بررسي آثار ملاصدرا و ساير منابع به روش توصيفي- تحليلي نتايجي حاصل شد. بر خلاف رويكرد عاميانه، كه مومن اول را اصيل و اصلاح گرِ مومن دوم نشان داده، مطابق مباني حكمت متعاليه مومن دوم جنبه اصالي و استقلالي داشته و مومن اول نقش تبعي و ابزاري دارد. بر اين اساس و با كاربست اصل تشكيك در مرآتيت هر چه آينه قلب انسان شفاف‌تر باشد، وجودهاي برتري را به نمايش مي‌گزارد.