غدير در آيينه شعر آييني عراق با تكيه بر اشعار سيدرضا موسوي هندي، عبدالمحسن ابوالحب، احمد وائلي، سيد جمال گلپايگاني

شعر آييني تجلي ارزش­ هاي ملي- ميهني و يا ارزش­ هاي ديني و مذهبي است. آنچه امروز به عنوان شعر آييني شناخته ­مي ­شود، بيشتر تجلي­­ گاه ارزش ­هاي ديني و مذهبي چون توحيديه ­ها، مناجات­نامه ­ها، اشعار عرفاني و به ­ويژه اشعاري در مدح و رثاي اهل بيت (ع) است. واقعه غدير يكي از مهم­ترين مضامين اشعار آييني در طول تاريخ به ويژه در ميان شاعران شيعي است. شيخ احمد وائلي، آيت الله سيد محمد جمال هاشمي گلپايگاني، سيد­رضا موسوي هندي و عبدالمحسن ابوالحب جملگي از عالمان ديني عراق اند كه در كنار علوم ديني در شعر نيز طبع آزمايي كرده اند. مجموعه اشعار اين شاعران سرشار از چكامه هايي در مدح يا رثاي اهل بيت(ع) است. پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي و با هدف معرفي شاعران آييني عراق و نيز تبيين نقش شعر آييني اين سرزمين در تثبيت و ترويج رويداد غدير و سيره علوي، اشعار شاعران برگزيده را مورد تحليل و بررسي قرار داده است. يافته هاي اين پژوهش نشان دهنده اين است كه مهم ترين محور محتوايي غديريه اين شعران، تبيين جايگاه برجسته امام علي(ع) و بيان اوصاف و فضايل آن حضرت است كه خود مي تواند قوي­ترين استدلال براي اثبات حقانيت وي در تصدي مقام خلافت و جانشيني رسول خدا(ص) باشد