تاثير استفاده از جيره هاي ليپوژنيك در مقايسه با گلوكوژنيك در گاوهاي هلشتاين بر خوراك مصرفي، عملكرد توليدي و pH شكمبه‌اي در دوره انتقال

ffect of feeding lipogenic compared with glucogenic diets on feed intake, performance, and ruminal pH in transitional dairy cows

زمينه مطالعاتي: به‌منظور بررسي اثر استفاده از مواد خوراكي ليپوژنيك در مقايسه با گلوكوژنيك در گاوهاي هلشتاين بر خوراك مصرفي، عملكرد توليدي و pH شكمبه‌اي در دوره انتقال، 24 راس گاو هلشتاين چند شكم زايش (1 تا 3 شكم زايش) مورد آزمايش قرار گرفتند. روش كار: گاوها بر اساس شكم زايش بلوك‌بندي شده و بصورت تصادفي به سه تيمار تقسيم‌بندي شدند. تيمارها بترتيب در قبل از زايش به‌شرح زير بودند: 1)100 درصد جو بعنوان منبع غله در كنسانتره (بدون تفاله چغندرقند، جيره گلوكوژنيك)، 2)75 درصد جو بعنوان منبع غله (به‌همراه 25 درصد تفاله چغندرقند، جيره ليپوژنيك پايين) و 3)50 درصد جو بعنوان منبع غله (به‌همراه 50 درصد تفاله چغندرقند، جيره ليپوژنيك بالا) كه اين درصدها در پس از زايش نيز رعايت شدند. نتايج: خوراك مصرفي و انرژي مصرفي روزانه در قبل و بعد از زايش در تيمار ليپوژنيك پايين بيشترين بود (01/0P<). خوراك مصرفي بر اساس درصد وزن بدن در قبل از زايش با افزايش سطح تفاله چغندرقند در جيره‌ها افزايش يافت و در پس از زايش نيز در تيمار ليپوژنيك پايين بيشترين بود (01/0P<). در تيمار ليپوژنيك بالا توليد شير، درصد و توليد پروتئين شير كاهش ولي درصد چربي شير افزايش يافت (01/0P<). توليد لاكتوز شير در تيمار ليپوژنيك بالا كمترين بود (05/0P<). pH شكمبه در پس از زايش در تيمار گلوكوژنيك پايين‌ترين بود (05/0P<). نتيجه­گيري نهايي: باتوجه به نتايج اين آزمايش بنظر مي‌رسد با جايگزيني 25 درصد تفاله چغندر‌قند با جو (جيره ليپوژنيك پايين) در جيره‌هاي دوره انتقال مي‌توانيم عملكرد بهتر و سلامت شكمبه­اي بيشتري در اين دوره داشته باشيم.