تأثير ادراكات محيطي كلاسي بر انگيزش يادگيري زبان دوم با ميانجيگري خودكارامدي در دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه

در دنياي امروز يادگيري زبان دوم از ملزومات پيشرفت تحصيلي و شغلي است و يكي از نيازهاي اساسي در اين حيطه، تأثيرات محيط كلاسي بر «انگيزش» و «خودكارامدي» دانش‌آموز در يادگيري زبان دوم است. خودكارامدي و انگيزه تحصيلي از عوامل مهم در يادگيري و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه علي ادراكات محيطي كلاسي و انگيزه دانش‌آموزان در يادگيري زبان دوم با ميانجيگري خودكارامدي بوده است.جامعه پژوهش حاضر را دانش‌آموزان دختر پايه يازدهم دبيرستان شهر مشهد تشكيل دادند. نمونه ۴۰۹ نفري به روش خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شد. براي دستيابي به هدف‌هاي پژوهش، سه پرسش‌نامه «ادراكات محيطي كلاس درس عربي»، «خودكارامدي يادگيري زبان عربي» و پرسش‌نامه «انگيزه يادگيري زبان عربي» توسط محقق طراحي شد. پايايي پرسش‌نامه‌ها از «روش هم‌ساني دروني» (آلفاي كرنباخ) و روايي آن‌ها به دو شيوه روايي سازه و محتوايي اعتبارسنجي شد. براي تحليل داده‌ها از «ضريب هم‌بستگي پيرسون»، «تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي» و «مدل‌يابي معادلات ساختاري» استفاده شد. نتايج اجراي هم‌بستگي پيرسون نشان داد كه مؤلفه‌هاي انگيزه يادگيري زبان دوم، دو به دو با هم هم‌بستگي دارند (001/p lt;0).با اجراي الگوي معادلات ساختاري، براي آزمون رابطه ادراكات محيطي كلاسي با انگيزه يادگيري زبان دوم با ميانجيگري خودكارامدي در يادگيري زبان دوم، مشخص شد كه الگوي پيشنهادي از برازش مناسبي برخوردار است و انگيزه يادگيري زبان عربي از طريق ادراكات كلاسي با ميانجيگري خودكارامدي قابل پيش‌بيني است.