بررسي نقش ميانجي‌گري نشاط سازماني در رابطۀ معنويت سازماني و تعهد سازماني (مورد مطالعه: دانشگاه شيراز)

هدف: دانشگاهها به عنوان مهم‌ترين مراكز توليد علم و كاركنان آنها به عنوان سرمايه‌هاي انساني، مي‌توانند در رشد و توسعه همه‌جانبۀ كشور نقش مؤثري ايفا كنند. لازمۀ داشتن كاركناني كه به اهداف و منافع سازمان متعهدانه بها دهند، تقويت مؤلفه‌هايي نظير معنويت و نشاط سازماني است. در اين پژوهش، نقش ميانجي‌گري نشاط سازماني در رابطۀ بين معنويت سازماني و تعهد سازماني در كاركنان دانشگاه شيراز بررسي شده است. روش:روش پژوهش توصيفي پيمايشي و جامعۀ آماري آن، كاركنان دانشگاه شيراز است. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد و براي تجزيه و تحليل آنها از نرم‌افزار اسمارت پي.ال.اس استفاده شده است. يافته‌ها: معنويت سازماني بر نشاط سازماني و تعهد سازماني ‌تأثير داشته و نشاط سازماني نقش ميانجي‌گري را در رابطۀ بين معنويت سازماني و تعهد سازماني ايفا مي‌كند. نتيجه‌گيري: امروزه معنويت سازماني به يكي از نيازهاي مهم براي موفقيت سازمانها تبديل شده است. معنويت در سازمان نيروي دوگانه‌اي است كه مي‌تواند فرد و سازمان را توأم با يكديگر به نتايج دلخواه برساند. لذا لازم است مديران سازمانها در راستاي ايجاد معنويت و دستيابي به نشاط و تعهد سازماني از طريق آن، برنامه‌ريزي‌هاي لازم را انجام داده و سازوكارهاي مناسب را فراهم سازند.