بررسي تطبيقي تفكر انتقادي در دانشگاه كاشان

هدف: هدف محققان اين پژوهش، بررسي مقايسه‌اي تفكر انتقادي در ميان دانشجويان رشته‌هاي مختلف، تبيين عملكرد دانشجويان علوم انساني در اين حوزه و شناسايي و مستندسازي مهم‌ترين كمبودهاي موجود بود. روش: جامعۀ آماري اين پژوهش، كليۀ دانشجويان 96-1395 دانشگاه كاشان (6320 نفر) بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب با حجم تعداد 365 نفر به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و آزمون مهارتهاي تفكر انتقادي در شرايط يكسان روي آنها اجرا شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات، آزمون مهارتهاي تفكر انتقادي كاليفرنيا (فرم ب) است كه مهارتهاي ياد شده را در قالب پنج مهارت تحليل، ارزشيابي، استنباط، استدلال قياسي و استدلال استقرايي، سنجش مي‌كند. براي تحليل داده‌ها از رگرسيون چندمتغيّرۀ همزمان، تحليل عامل اكتشافي، تحليل واريانس يكراهه، آزمون شاپيروويلك و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته‌ها: عملكرد دانشجويان رشته‌هاي علوم انساني در حوزۀ تفكر انتقادي در مقايسه با دانشجويان رشته‌هاي مهندسي، علوم پايه و هنر، به طور معناداري پايين‌تر است. همچنين در عملكرد دانشجويان بر حسب سال ورود(دانشجويان سالهاي بالا و پايين) در زمينۀ تفكر انتقادي تفاوت چنداني وجود ندارد. نتيجه‌گيري: اصولاً برنامه‌هاي درسي دانشگاهي نتوانسته‌اند‌ تأثير چنداني در افزايش سطح تفكر انتقادي دانشجويان داشته باشند. بنابر اين، ضرورت توجه جدّي و عميق نسبت به آموزش تفكر انتقادي در رشته‌هاي علوم انساني وجود دارد.