نقش اخلاق كاري اسلامي و رهبري معنوي بر تمايل به ترك خدمت اساتيد دانشگاه با نقش ميانجي دلبستگي شغلي

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي تأثير اخلاق كاري اسلامي و رهبري معنوي بر تمايل به ترك خدمت اساتيد با نقش ميانجي دلبستگي شغلي در اعضاي هيئت علمي دانشگاه مازندران انجام شده است. روش: پژوهش حاضر، از نظر هدف، كاربردي و بر حسب روش، توصيفي پيمايشي است. نمونۀ مطالعه به شيوۀ احتمالي و به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. پايايي و روايي ابزار پژوهش با استفاده از آزمونهاي پايايي تركيبي، آلفاي كرونباخ، روايي همگرا و روايي واگرا اندازه‌گيري و داده‌هاي حاصل با استفاده از اسمارت پي.ال.اس و اس.پي.اس.اس تجزيه و تحليل شدند. از آزمونهاي سوبل و واف نيز براي اندازه‌گيري شدت اثر و آمارۀ تي متغيّر ميانجي دلبستگي شغلي استفاده شده است. يافته‌ها: اخلاق كاري اسلامي و رهبري معنوي بر تمايل به ترك خدمت اساتيد تأثير منفي و بر دلبستگي شغلي تأثير مثبت مي‌گذارد. همچنين يافته‌هاي حاصل از آزمون واف نشان داد كه تقريباً بيش از 27 درصد از تغييرات اخلاق كاري اسلامي بر تمايل به ترك خدمت اساتيد از طريق متغيّر ميانجي دلبستگي شغلي تبيين مي‌شود. نتيجه‌گيري: تحقيق در ارتباط با اخلاق كاري اسلامي و رهبري معنوي به اندازۀ كافي مورد توجه قرار نگرفته بود كه اكنون روشن شده است؛ دانشگاهها مي‌توانند با توجه به رهبري معنوي و اخلاق كاري اسلامي، تمايل به ترك خدمت اساتيد را كاهش دهند.