تجربۀ زيستۀ مديران از رهبري برنامۀ درسي مدارس متوسطه

اين مطالعه، پژوهشي كيفي از نوع پديدارشناسي تفسيري است. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش، كليه مديران مدارس دوره متوسطه دوم شهرستان رودسر در سال تحصيلي 96-1395 بودند. براي انتخاب اين افراد از نمونه‌گيري مبتني بر هدف استفاده شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته عميق استفاده شده است. مصاحبه شامل 9 سؤال بازپاسخ در زمينه تجارب مديران درباره رهبري برنامه درسي (از 30تا 40دقيقه) بود. پس از مصاحبه با 8 نفر از مديرانِ با سابقه مديريت و تجربه كافي در دوره متوسطه دوم، دستيابي به غناي اطلاعاتي، اشباع و تكرار داده‌ها حاصل شد. تجزيه و تحليل داده‌ها براساس روش هفت مرحله‌اي كلايزي انجام شد. از داده‌هاي پژوهش 30 زيردرون‌مايه استخراج شد كه در 7درون‌مايه موضوعي اصلي (تجربيات مثبت مديران از رهبري برنامه درسي و تجربيات منفي مديران از رهبري برنامه درسي) طبقه‌بندي شدند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه رهبري برنامه درسي ناظر بر مسئوليت‌ها و نقش‌هاي مديران مدارس است، اما سازه‌اي است كه كم‌تر با رويكرد مديران مدارس مورد توجه صاحب‌نظران اين حيطه قرار گرفته است. بنابراين، نقش مديران مدارس در رهبري برنامه درسي بايد مورد توجه قرار گيرند.