بررسي رابطه ميان سبك هاي دلبستگي، رفتار كاوشگرانه و ريسك پذيري

يكي از متغيرهاي شخصيتي، ريسك پذيري است كه هم به عنوان يك ويژگي كارآفرينان و هم به عنوان ضرورتي براي برخي از مشاغل در درون سازمان، اهميت زيادي يافته است؛ ازاين رو يافتن متغيرهاي رفتاري مرتبط با آن، سازمان ها را در راستاي گماشتن افرادي مناسب با مشاغل سازماني ياري مي رساند. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه ميان سيستم رفتاري دلبستگي، رفتار كاوشگرانه و ريسك پذيري است. اين پژوهش، ماهيتي توصيفي تحليلي دارد و از طريق آزمون همبستگي و به طور مشخص مدل معادلات ساختاري ) sem ( روابط يادشده را بررسي ميكند. نتايج پژوهش كه در نمونه اي به حجم 176 نفر از كاركنان يكي از بيمارستان هاي شهر تهران صورت پذيرفت، حاكي از آن است كه بين دلبستگي و رفتار كاوشگرانه رابطه منفي، بين رفتار كاوشگرانه و ريسك پذيري رابطه مثبت و بين دلبستگي و ريسك پذيري نيز رابطه منفي وجود دارد.