تحليل و بررسي علم‌گرايي در انديشه روشنفكري ديني: مطالعه موردي يكي از روشنفكران ايران معاصر

An Analytical Study of Scientism in the Thought of Religious Enlightenment: (a Case Study of a cntemporay Iranian)

با پيدايش نهضت علمي و پيشرفت علوم تجربي، چالش‌هاي فراواني ميان علم و دين به وجود آمد و ديدگاه‌هاي گوناگوني در اين‌ باره پديدار گشت. علي‌رغم ساير ديدگاه‌ها، انديشه برخي افراد در رابطه علم و دين از برجستگي ويژه‌اي در ميان روشنفكران ديني برخوردار است. برخي از روشنفكران با استفاده از يافته‌هاي علوم تجربي، تلاش در توجيه علمي آموزه‌هاي ديني داشته و بر اين باورند كه علم و دين داراي دستاوردهاي مشابهي هستند. پژوهش پيش رو با رويكرد تحليل محتواي كيفي، به دنبال آن است با نگاهي دقيق، به مطالعه موردي بنيان فكري علم‌گرايانه مهندس بازرگان بپردازد. يافته‌هاي تحقيق نمايانگر آن است كه اين نحله از نوانديشان ديني به جهت تأكيد مفرط در بهره‌گيري از آموزه‌هاي پوزيتيويستي، مباني دين را به محاق مي‌برند و در نهايت در وادي سكولاريسم، به دين حداقلي بسنده مي‌نمايند.

فاقد چكيده مي باشد