بررسي تطبيقي ديدگاه مرلوپونتي و شهيد مطهري در خصوص آزادي مشروط

A Comparative Study of Merleau-Ponti and Motahhari, the Martyr, on Conditioned Freedom

مرلوپونتي با ادبيات اگزيستانسياليستي الحادي «نظريه آزادي مشروط» خود را با ابداع نظريۀ‌ «تن ـ سوژه» و با الهام از مفهوم «زيست‌ جهان» هايدگر پردازش كرده و آزادي بشر را در تزاحم با وجود خدوند مي‌داند. او مي‌گويد: بين خدا‌ و انـسان آزاد يـكي را بايد انتخاب كرد؛ زيرا اگر وجود خدا اثبات شود، همه چيز تحت نظام ضرورت علّي قرار گرفته‌ و ديـگر جايي براي آزادي بشر باقي نمي‌ماند. شهيد مطهري نيز معتقد است آزادي انسان مشروط (محدود) است. وراثت، محيط اجتماعي و تاريخ از جمله امور محدودكننده آزادي هستند. اما او براي اثبات آزادي مشروط بشر از دليل فطرت و ضرورت به‌ كارگيري عقل در مسير تكامل انسان استفاده كرده است. به باور شهيد مطهري، اين آزادي مشروط نه تنها در تضاد با وجود خدا و اراده و علم نامتناهي او نيست، بلكه لازمه ايمان به اوست. روش تحقيق در اين نگارش روش عقلي به شيوه كتابخانه‌اي است و حاصل آن منتج به اين نكته شده كه هرچند ديدگاه مرلوپونتي و استاد مطهري در خصوص «آزادي مشروط» تا حدي مشابهت دارند، اما نظريه هر يك از ايشان در منظومه فكري خود كاملا متفاوت از ديگري است. .

فاقد چكيده مي باشد