بررسي رويكرد علامه طباطبايي و فلاسفه اگزيستانس خداباور درمنزلت و كرامت انساني

A Survey of Allameh Tabatabai's Approach and the Theistic Existentialist Philosophers on Human Dignity

برخي اگزيستانسياليست‌هاي خداباور استعدادهاي دروني انسان را در پيوند با منزلت و كرامت انساني تعريف مي‌كنند و بر وجوهي چون اختيار، انتخاب و مسئوليت انسان تأكيد مي‌كنند. در حوزه اسلامي نيز علامه طباطبايي منزلت انساني را با خدامحوري در ارتباط مي‌داند. اختيار ازجمله وجوه تشابه دو رويكرد است با اين تفاوت كه علامه برخلاف اگزيستانس‌ها نقش استقلالي براي اختيار و اراده انسان قائل نيست. در ديدگاه علامه كرامت انساني در پيوند با مبدأ ترسيم مي‌شود، اما در نظراگزيستانسياليست‌ها ارتباط با خدا نقش قابل‌توجهي در كرامت و منزلت انساني ندارد، هرچه هست به اختيار، اراده و آزادي انسان محقق مي‌گردد. از‌جمله وجوه برتري ديدگاه علامه توجه به فطرت انساني در تحقق كرامت حقيقي است. ازين منظر شكوفايي فطرت نيازمند برنامه است. اين برنامه كه همان آموزه‌هاي ديني و وحياني در نظر علامه است، هرچند به تعبير اگزيستانس‌ها نوعي محدوديت است اما اين محدوديت در حقيقت گوهر فطرت انسان را فربه‌تر مي‌كند. اين مقاله به مقايسه رويكرد فلاسفه اگزيستانس خداباور و علامه طباطبايي دربحث از منزلت و كرامت انساني مي‌پردازد و مي‌كوشد تا وجوه تشابه و افتراق اين دو ديدگاه را نشان دهد.

فاقد چكيده مي باشد