بررسي تحليلي ديدگاه ملاصدرا درباره عرش و كرسي با تكيه بر مباني حكمت متعاليه

An Analytical Study of Mulla Sadra`s on `Arsh and Kursi with Regard to the Transcendent Philosophcal Principles

در جستار حاضر، تلاش شده است با روشي توصيفي ـ تحليلي و با تكيه بر مباني حكمت متعاليه، ديدگاه ملاصدرا درباره عرش و كرسي، مورد ارزيابي و تحليل قرار گيرد. در پايان اين نتيجه به دست آمده است كه ميان عرش و كرسي، رابطه‌اي طولي برقرار است؛ از همين رو بايد عرش را مرتبه اي از هستي دانست كه نسبت به كرسي از سمت عليت برخوردار است و باطن كرسي و كرسي ظاهر آن مي باشد. همچنين اگر قلم را تعبير ديگري از وجود منبسط بدانيم، در اين صورت عرش كه مجموعه عالم عقل است، به دليل معلول بودن، ظاهر قلم و قلم به دليل علت بودن، باطن عرش و باطنِ باطنِ كرسي مي باشد. از نظر نگارنده اين سخن، با ديگر مباني ملاصدرا، از جمله يكي دانستن حقيقت محمدي و قلم، سازگاري بيشتري دارد و از ميان متأخران، سخن علامه طباطبايي با اين تفسير همسو مي‌باشد. همچنين با توجه به روايت جاثليق، بهتر است مرتبه وجودي عرش با مرتبه عالم عقل و مرتبه وجودي كرسي با مرتبه عالم مثال تطبيق داده شود.

فاقد چكيده مي باشد