بررسي عملكرد، اجزاي عملكرد و شاخص هاي تحمل به تنش شوري در ژنوتيپ هاي ذرت

به منظور بررسي اثر شوري خاك بر شاخص هاي تحمل، اين آزمايش در قالب بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار و در سه سال K3615.1, S.C 704, B73, S.C302, Waxy, در دو مزرعه شور و نرمال در آستارا اجرا شد. ژنوتيپ هاي تجاري و لاينها شامل ارتفاع بوته، وزن بلال، ،a بودند. شوري خاك باعث كاهش شاخص محتواي كلروفيل، كلروفيل K3546.6, K3653.2 Zaqatala-68 در a تعداد دانه در بلال، وزن صد دانه، وزن خشك بوته و عملكرد در ژنوتيپ ها شد. نتايج نشان داد كه بيشترين مقدار كلروفيل اختلاف معنيداري مشاهده نشد. شوري محيط باعث كاهش B و 73 S.C در محيط نرمال بود و بين اين هيبريد و 302 S.C هيبريد 704 ديده شد. برهم كنش بين ژنوتيپ و محيط Zaqatala- معنيدار كلروفيل شد و در محيط شور كمترين مقدار كلروفيل در ژنوتيپ 68 بيشترين وزن 100 دانه Zaqatala- معنيدار بود و ژنوتيپ هاي مختلف واكنش هاي متفاوتي نسبت به شوري نشان دادند. ژنوتيپ 68 ديده شد كه Zaqatala- را در شرايط نرمال و شور به خود اختصاص داد. بيشترين عملكرد دانه در شرايط نرمال در ژنوتيپ 68 با توليد بيشترين عملكرد دانه در شرايط Zaqatala- و 68 S.C نداشت. ژنوتيپ هاي 704 S.C و 704 K3653/ اختلاف معني داري با 2 شور به عنوان ژنوتيپ هاي متحمل انتخاب شدند. شاخص هاي تحمل و حساسيت بر اساس عملكرد واريته ها در شرايط مختلف محيطي اندازه گيري شد و بر اساس شاخص S.C و 302 Zaqatala-68 ،S.C ژنوتيپهاي 704 STI انتخاب شدند.