شكل‌گيري زبان علم در بستر زبان طبيعي

The Formation of Language of Science in the Context of Natural Language

دونالد ديويدسون، فيلسوف تحليلي معاصر، به بررسي شرايط ضروري براي امكان‌پذيري مفاهمه (تعامل زباني) از طريق يك زبان طبيعي پرداخته است. او معتقد است به‌طوركلي تفكر و زبان به‌طور متقابلي به هم وابسته‌اند و امكان‌پذيري يكي بدون ديگري ممكن نخواهد بود. بنابراين، مطابق با ديدگاه او بررسي شرايط استعلايي به‌ منظور امكان‌پذيري تعامل زباني اهميت زيادي دارد؛ زيرا از نظر او بدون امكان‌پذيري تعامل زباني اصلاً ما نمي‌توانيم حامل افكار و معنا باشيم. در اين مقاله نخست، توضيحاتي مختصر و مقدماتي درباره چگونگي ورود زبان به مباحث فلسفي و به تبع فلسفه علم ارائه مي‌شود. سپس، نشان داده خواهد شد كه فعاليت علمي يك فعاليت جمعي است؛ فعاليتي اجتماعي كه بر مبناي مفاهمه و تعبير قرار دارد و از اين‌ رو واجد شرايط مدنظر دونالد ديويدسون است. در بخش سوم نيز شكل‌گيري زبانِ علم، به‌عنوان يك فعاليت اجتماعي، كه واجد شرايط مدنظر ديويدسون است، در بستر يك زبان طبيعي بررسي خواهد شد

In this paper, first of all, a short introduction of entrance of language into philosophical and subsequently philosophy of science issues is presented. Then, it will be shown that the scientific activity is a collaborative activity which is based on interpretation and communication and so it provides Davidson’s conditions. In third part, the formation of the language of science, as a social activity which provides Davidson’s conditions, in the context of a natural language will be investigated. In this paper, first of all, a short introduction of entrance of language into philosophical and subsequently philosophy of science issues is presented. Then, it will be shown that the scientific activity is a collaborative activity which is based on interpretation and communication and so it provides Davidson’s conditions. In third part, the formation of the language of science, as a social activity which provides Davidson’s conditions, in the context of a natural language will be investigated.